در این آتش سوزی، که روز دوشنبه، ۳ اکتبر روی داده، داخل مسجد آسیب دیده است و مهاجمان شعارهایی را به زبان عبری بر دیوارهای مسجد نوشته اند. در این شعارها، از کمپین خشونت آمیز افراطیون یهودی برای مقابله با هر نوع کاهش حضور شهرک نشین ها در اراضی اشغالی حمایت شده است. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل این حمله را محکوم کرده و دفتر او اعلام داشته که نخست وزیر از این حادثه ابراز انزجار کرده است. آقای نتانیاهو گفته که این حمله مغایر ارزش های اسرائیل است.

صدها عرب اسرائیلی در واکنش به این اقدام، در برابر این مسجد تجمع کردند و در اعتراض به آتش زدن مسجد، لاستیک های خودرو آتش زدند و خواهان اعتصاب شدند. برخی گزارش ها حاکی از درگیری مردم این شهرک با ماموران پلیس است. پلیس گفته که چند نفر را در ارتباط با این حمله بازداشت کرده است. روحانی مسلمان این روستا به رادیو ارتش اسرائیل گفته است تمام مسجد از جمله کتاب ها و قرآن در این حمله سوخته است. بر روی دیوار این مسجد عباراتی چون "انتقام" و "پالمر" قید شده که اشاره ای به حادثه روز ۲۳ سپتامبر است که در آن شخصی به نام آنشر پالمر، شهرک نشین یهودی و پسر نه ساله او پس از آن که فلسطینیان به طرف خودروی آنها سنگ انداختند، کشته شدند. رسانه های اسرائیلی گفتند یک سنگ به سر آقای پالمر برخورد کرد و در نتیجه آن، تعادل خود و کنترل خودرو را از دست داد و این حادثه به مرگ پدر و پسر منجر شد. آتش زدن این مسجد حادثه ای بی سابقه نبوده است. حملاتی از این دست قبلا در کرانه غربی روی داده و شهرک نشینان یهودی بارها دست به اقدامات خرابکارانه در مساجد زده و زمین های کشاورزی متعلق به فلسطینیان را به آتش کشیده‌اند. نزدیک به یک میلیون و سیصد هزار عرب اسرائیلی در این کشور زندگی می کنند که نزدیک به بیست درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند. وضعیت خدمات رسانی دولتی به این گروه از شهروندان اسرائیل حتی از سوی برخی گروه های اسرائیلی مورد انتقاد شدید قرار گرفته و گاه رفتاری "تبعیض آمیز" توصیف شده است. در اسرائیل، اصطلاح عرب اسرائیلی برای نامیدن فلسطینیانی به کار می رود که در سرزمین هایی سکونت دارند که از زمان تاسیس کشور اسرائیل تحت حاکمیت دولت این کشور قرار داشته است. با اینهمه، دولت اسرائیل در آمار رسمی خود، عنوان عرب اسرائیلی را بر فلسطینیان ساکن بیت المقدس شرقی و همچنین ساکنان بلندی های جولان نیز اطلاق می کند که در جریان جنگ سال ۱۹۶۷ توسط نیروهای اسرائیلی اشغال شد. این دسته از اعراب بر خلاف اعراب ساکن سرزمین های تحت حاکمیت دولت اسرائیل، تابعیت اسرائیلی ندارند و تنها از اجازه اقامت دائم در این کشور برخوردارند. آمار رسمی دولت اسرائیل در سال ۲۰۰۷، جمعیت عربهای اسرائیلی را بیش از یک میلیون و چهارصد هزار نفر برآورد کرد که یک پنجم کل جمعیت اسرائیل را تشکیل می داد. رشد جمعیت در میان عربهای اسرائیلی بیش از یهودیان اسرائیل است. شمار عربهای اسرائیلی در سال ۱۹۵۲ یکصد و شصت و هفت هزار نفر بود که طی نیم قرن ۹ برابر شده است.