کُـلـمـــانی KOLMANI

بی بی سی: یک کشتی حامل صدها پناهجو در آبهای اندونزی غرق شده و مقامات این کشور از آغاز یک عملیات وسیع نجات خبر داده اند. گمان می رود این کشتی که پناهجویانی از کشورهای افغانستان، ایران و ترکیه را حمل می کرد، به طرف استرالیا در حال حرکت بود. مسئولان می گویند، این کشتی در حدود ۹۰ کیلومتری ساحل، به دلیل برخورد با یک موج قوی غرق شده است. گزارش شده است که خرابی هوا، عملیات نجات را با کندی روبرو کرده است. مقامات گفته اند که این کشتی، تقریبا دو برابر ظرفیت خود مسافر داشته است. برخی گزارشها حاکیست که مسافران این کشتی حدود ۳۸۰ نفر بوده اند که از این تعداد تا حالا تنها ۷۶ نفر نجات یافته اند.

عصمت آدین، یک پناهجوی بیست و چهار ساله افغان که از این حادثه جان سالم بدر برده به خبرگزاری ها گفت که موجهای قوی باعث شد که کشتی به شدت تکان خورده و باعث ایجاد هرج و مرج در درون کشتی شود. او گفت: "هرج و مرج در میان مسافران، کشتی را بیشتر بی ثبات ساخت و غرق شد." این پناهجو افزوده که او و گروهی دیگر با کمک توته و پارچه های بدنه کشتی توانستند خود را روی آب نگه دارند و غرق نشوند تا گروه نجات فرا برسد. او اضافه کرد که حدود چهل کودک در میان مسافران کشتی حضور داشته اند.

سالانه هزاران پناهجو تلاش می کنند به استرالیا برسند و شماری از آنها، به قاچاقچیان انسان در اندونزی پول می دهند تا آنها را به استرالیا انتقال دهند. وزیر داخله (کشور) استرالیا غرق شدن این کشتی را یک "فاجعه وحشتناک" توصیف کرده است.

دویچه وله صدای آلمان: بر اثر واژگون شدن یک کشتی در جزیره جاوه در اندونیزیا که عازم آسترالیا بوده است، روز شنبه، 26 قوس 1390/ 17 دسامبر 2011، بیش از 200 تن ناپدید شده اند و کارمندان گروه های نجات در جستجوی آنها می باشند. مقام های اندونیزیا گفته اند باور به این است که این کشتی چوبی مهاجرینی از کشورهایی مانند افغانستان، ایران، عراق و ترکیه را حمل می کرده است. اندونیزیا یک مرکز ترانزیتی برای مهاجرینی است که می خواهند به صورت غیرقانونی به آسترالیا بروند. مقام ها ارقام متفاوتی از شمار سرنشینان این کشتی و ناپدید شدگان ارایه کرده اند. یکی از مقام های جزیره جاوه گفت که تنها 76 تن از مجموع 380 فردی که در این کشتی بودند، نجات داده شده اند. او افزود که جستجوی ناپدید شدگان جریان دارد و گروه های نجات از نزدیکی های محلی که حادثه اتفاق افتاده است، به کار شان آغاز کرده اند. اما هاریادی پورنومو، سخنگوی مرکز جستجو و نجات در شرق جاوه گفت که 217 تن هنوز ناپدید هستند و 33 تن نجات داده شده اند. مقام ها همچنان گفته اند که در میان نجات یافتگان این حادثه یک زن و چندین کودک 8 تا 10 ساله نیز شامل هستند. گروه های نجات گفته اند که آب و هوای خراب قابلیت رویت را بسیار پایین آورده است و این مساله عملیات نجات را نیز با مشکلاتی رو به رو کرده است. آنها همچنان گفته اند که وضعیت نجات یافتگان خوب نیست و به زودی باید آنها به شفاخانه انتقال داده شوند. یان رینتول، از گروه حامی مهاجریان تقصیر این حادثه متوجه آسترالیا نیز می شود، زیرا بر اندونیزیا فشار وارد می کند تا به اقدام های شدید علیه قاچاقبران انسان دست بزند. او افزود که در اوایل سال روان حکومت آسترالیا قانونی را به تصویب رسانده است که قاچاقبران انسان را حد اقل به پنج سال زندان مجازات می کند. رینتول به خبرگزاری رویترز گفت: « چه مفهومی دارد که آنهایی که به اندونیزیا می آیند، وادار می شوند تا به زودی ممکن اندونیزیا را ترک کنند». جولیا گیلارد، نخست وزیر آسترالیا بر اندونیزیا و دیگر کشورهایی که مهاجران از آنجاها عازم آسترالیا می شوند، فشار آورده است که کمک کنند تا شمار مهاجران غیرقانونی کاهش یابد. جاک اسمیت، از مرکز حمایت از مهاجران در آسترالیا، به رویترز گفت که گمان می رود این کشتی به دلیل زیاد بودن سرنشینان آن واژگون شده باشد. به گفته او، قاچاقبران در تلاش رساندن مهاجران به زودی ممکن است و برخی قاچاقبران بی تجربه که در تلاش به دست آوردن پول زیاد در وقت کم هستند، متوجه این خطرات نمی باشند. به گفته اسمیت، مهاجران غالباً مبلغ سه تا هشت هزار دالر می دهند و توسط کشتی های کهنه ماهیگیری عازم آسترالیا می شوند. اکنون فصل بارانی اندونیزیا است و به دلیل بارش باران و گاهی جاری شدن توفان، مسافرت آبی در این کشور و نواحی آن مشکل است. این واقعه، یکی از حوادثی است که در سال های اخیر در مسیر میان اندونیزیا و آسترالیا اتفاق افتاده است.

 امدادگران توانسته‌اند از اظهارات نجات‌یافتگان دریابند که چگونه این فاجعه رخ داده است. بر اساس این اظهارات، اغلب مسافران کشتی پس از آنکه از دوبی به جاکارتا پرواز کرده بودند، توسط قاچاقچیان با چهار اتوبوس، هر یک با ظرفیت ۶۰ نفر، به لنگرگاه منتقل شده‌اند تا آن‌ها را با کشتی به خاک استرالیا برسانند و تقاضای پناهندگی بدهند. این کشتی که ظرفیت فقط ۱۰۰ نفر را داشته، ولی حدود ۲۵۰ پناهجو را حمل می‌کرده، بر اساس اطلاعات اولیه، در فاصله‌ی ۴۰ مایل دریایی شهر ساحلی "پریگی" در جزیره‌ی جاوا غرق شده است. مقصد این کشتی جزیره‌ی "کریسمس آیلند" بوده که در نزدیکی سواحل اندونزی، ولی جزو خاک استرالیا است. این جزیره در ۲۶۰۰ کیلومتری شمال غربی استرالیا و حدود ۳۰۰ کیلومتری سواحل اندونزی قرار دارد. به گفته‌ی یک امدادگر، هر یک از پناهجویان میان ۲۵۰۰ تا ۵ هزار دلار برای انتقال به خاک استرالیا به قاچاقچیان پول داده بودند.

مقامات ساحلی اندونزی گمان می‌برند که بارش شدید باران و موج‌های بلند دریایی کشتی را به کام دریا کشیده و غرق کرده است. با انتشار نخستین خبرهای غرق شدن این کشتی در استرالیا، بار دیگر بحث سیاست مهاجرت این کشور در مطبوعات شدت گرفت. جیسون کلر، وزیر کشور استرالیا، در این رابطه اظهار داشت: «ما به فکر قربانیان و اعضای خانواده‌ی آنها هستیم». وی افزود: «هرگاه انسان‌ها سفر خطرناکی را در پیش می‌گیرند و با جان خود بازی می‌کنند، به شدت متأثر می‌شوم.» یان رینتول، از نهاد "شورای پناهندگان"، این اظهارات وزیر کشور استرالیا را "متظاهرانه" خواند و گفت، بهتر است به جای این حرف‌ها سیاست مهاجرت دولت استرالیا تصحیح و امکانات بهتری در این زمینه فراهم شود تا به چنین فجایعی نیانجامد.