26 دلو روز ماندگار درتاریخ کهن سال افغانستان است این روزنشان دهنده آنست زور وزورگویی نمیتواند آزادی و عدالت پسندی را مانع شود.

به تاریخ 26 دلو سال 1367 جنرال گروموف قوماندان ارتش شوروی سابق در افغانستان به عنوان آخرین سرباز کشور ش خاک افغانستان را بعد ازنه سال وچندماه جنگ ویرانگر ترک گفت، سال های حضور ارتش سرخ در  افغانستان باآنکه به قیمت جان ملیونها افغان تمام شد زمامداران شوروی نیز به آن زخم خونین نام نهاده بودند هزاران جوان ارتش شوروی سابق فدای هوا و هوس قصر نشینان کریملین شدند و فرسنگ ها دور از سرزمین شان در افغانستان کشته شدند، تجاوز به افغانستان، حضور نظامی نه سال شوری ها در این  کشور و بالاخره عقب نشینی هویت زشت ازشوری سابق به جهانیان ارایه داد، درعوض مردم افغانستان را به عنوان مردم سلحشور، آزاد منش تبارز داد و این  امر را باردیگر ثابت ساخت که تجاوز برافغانستان بهای گزاف دارد.

عبد الغیاث سالنگی یکتن ازمجاهدین سابق به آژانس اطلاعاتی با ختر میگوید، ما نه سال تمام برضد قشون سرخ جنگیدیم ما در جبهه حق قرارداشتیم. این مابودیم که مورد  تجاوز قرارگرفتیم  با آنکه بین متجاوزین و ما در صحنه جنگ و محاربه از لحاظ کمیت فزیکی و کیفیت تجهیزات فرق وجود داشت ،مگر سرانجا م آنها به زانو در آمدند چون خواستند حلقوم ملت را فشار دهند که هیچگاهی به سلطه  طلبان سرتسلیم فرو نیاروده است.  عبدالغیاث مجاهد با آنکه سالهای جهاد علیه ارتش سرخ را سالهای سرفرازی وکامیابی میداند نگران آینده کشور و فرزندان خود نیز است چون بازهم کشورش افغانستان با توطئه و دسیسه های مواجه است این بار بنام تروریزم و القاعده.

او میگوید نباید ما افغانها اجازه دهیم که وسیله و ابزاری دردست بیگانگان شویم و کشورما برای بقای دیگران بازیچه باشد.

عبد الحفیظ منصور نماینده مردم در ولسی جرگه و رییس کمیسیون تفتیش مرکزی آن جرگه در رابطه به تجاوز ارتش سرخ  و 26 دلو روز  نجات ملی میگوید.

26 دلو: تجاوز ابر قدرت شوروی مانند  تندباد سنگین بودکه بسیاری از مناسبات و قرارداد هارا در افغانستان دگرگون ساخت.

افغانستان قبل از تجاوز شوروی یک کشور غیر منسلک ودر مناسبات بین المللی در خط حایل قرارداشت ودر موجودیت چنین یک وضعیت از امنیت و ثبات نسبی برخوردار بود. مگر تجاوز ارتش سرخ خط حایل بودن افغانستان را شکست و این کشور را در محراق توجه قدرتهای بزرگ و بازیگران  منطقوی قرارداد.

 تجاوز ارتش سرخ بود که دست درازیهای بیرون را در افغانستان قوت بخشید و این مشکل تاکنون گریبانگیر مردم ما است.

این تجاوز، مردم افغانستان را  صرف نظر از تعلقات سمتی ، قومی و مذهبی به یک سمت معین ووحدت ملی ، سوق داد، و اعتماد به نفس را در بین مردم قوت بیشتر بخشید.

ازطرف دیگر با تجاوز ارتش سرخ چهارم حصه  از نفوس افغانستان از کشورشان بیجاشدند ، مهاجرت این کلته عظیم  افغانهارا با فرهنگ و تجارب بیرونی اشنا ساخت ویک طبقه نو را در مناسبات اجتماعی افغانها به وجود آورد و سنت تک گرایی و تک رویی را شکست .  امروز دیگر ملک  وخان قریه همه کاره نیستند و این  مردم اند که تصمیم میگیرند.

کابل 26 دلو آژانس خبری باختر